Poziom kształcenia: edukacja przedszkolna, edukacja wczesnoszkolna.

Cele ogólne: rozwijanie mądrości poprzez
– poznawanie i analizę autentycznych przykładów zagrożenia życia i bezpieczeństwa;
– stymulowanie inteligencji we wszystkich jej obszarach (analitycznej, twórczej i praktycznej);
– doskonalenie sprawności komunikatywnych.

Cele operacyjne: dziecko/uczeń
– rozpoznaje i opisuje sytuacje zagrożenia życia;
– potrafi formułować komunikat o sytuacji trudnej i poprosić o pomoc;
– realizuje działania, mające na celu ochronę życia.

Metody
– problemowe: drama, dyskusja, symulacja, informacja zwrotna;
– techniki twórczego myślenia: zdania niedokończone.

Formy organizacyjne: indywidualna i zespołowa.

Środki dydaktyczne: ew. laminaty z ilustracjami sytuacji zagrożenia życia i bezpieczeństwa, bandaże bawełniane, plastry organiczne, fantom dostosowany rozmiarem, środki do utrzymania aseptyki, drewniane pudełka do wyłożenia materiałów oraz ich schowania.

Przebieg zajęć

I. Wprowadzenie
Zadanie „Koleżanko, kolego, proszę Cię o pomoc w…”. Dzieci dzielą się na dwie grupy. Kolejna osoba z grupy prosi koleżankę/kolegę obok o pomoc, np. w ułożeniu bandaży. W grupach przygotowują kącik opatrunkowy – wykładają z drewnianych pudełek bandaże bawełniane oraz plastry organiczne, utrzymując porządek, przygotowują materiały do dalszych zajęć. Druga grupa dzieci przygotowuje stanowisko pierwszej pomocy z fantomem.

II. Część zasadnicza

1. Dokończ zdanie: Kiedy widzimy na ulicy nieprzytomnego człowieka, to…
Zadaniem dzieci jest podawanie propozycji reagowania na tę sytuację przy użyciu techniki „rundka”. Po zakończeniu wypowiedzi na ten temat dzieci dzielą się swoimi doświadczeniami na temat innych sytuacji trudnych – wymieniają inne przykłady zagrożenia życia i bezpieczeństwa.

2. Zadanie „Jak prosić o pomoc lekarską?”. Dzieci wskazują znane im sposoby wezwania lekarza do osoby chorej, nieprzytomnej, poznają te sposoby (lub utrwalają je sobie). Następnie każde z dzieci ma za zadanie przypomnieć sobie i powiedzieć: swoje imię i nazwisko oraz swój adres zamieszkania. Nauczyciel prezentuje wzorcowy sposób wzywania pomocy przez telefon (może to zrobić któreś z dzieci, jeśli są chętne), a następnie dzieci w parach ćwiczą nabytą wiedzę – jedno dzwoni na pogotowie, a drugie słucha, potem następuje zamiana.

3. Zadanie „Jak pomóc innym?” – ćwiczenia w kącikach opatrunkowym i pierwszej pomocy. Dzieci dzielą się na dwa zespoły: jeden podejmuje próby reanimacji na fantomie – dzieci kolejno ćwiczą podstawowe czynności prowadzenia resuscytacji, wykorzystując swoje maseczki z ustnikami; natomiast w drugim zespole dzieci poznają sposoby bandażowania, ćwiczą bandażowanie ręki lub nogi w parach.

4. Po zakończeniu ćwiczeń dzieci doprowadzają kąciki tematyczne do po- rządku. Zwijają bandaże i składają je do drewnianych pudełek, chowają do plastikowych pojemników swoje maseczki, ewentualnie czyszczą fantoma.

III. Zakończenie – autorefleksja

Wypowiedzi dzieci (z użyciem techniki „rundka”) na temat: Dzisiaj nauczyłam/nauczyłem się…

źródło: Elżbieta Płóciennik, Rozwijanie mądrości w praktyce edukacyjnej…