Obecność oddechu wprawia nasze ciała w ruch i jest świadectwem istnienia w nich życia. Na co dzień często nie zwracamy uwagi na to, w jaki sposób nasz oddech się zmienia. Szkoda, ponieważ obserwacja oddechu niesie ze sobą szereg korzyści. Koncentracja na oddechu pozwala nam skupić się na „tu i teraz”. Pomaga oderwać się od nieprzyjemnych myśli albo skierować uwagę na wykonywane zadanie. Oddech pozwala również zorientować się w naszych aktualnych przeżyciach, dostrzec, co w danej chwili dzieje się z naszym ciałem. Jest narzędziem, które umożliwia przywrócenie w nim równowagi – wprowadza w stan wyciszenia, relaksacji, uwalnia napięcie, rozluźnia. Ćwiczenia oddechowe będą sprawdzały się w sytuacjach stresujących, wywołujących lęk, budzących zdenerwowanie. To pierwszy krok do zauważenia tego, co dzieje się w naszym wnętrzu.

W chwilach doświadczania silnych emocji racjonalne argumenty nie są przyswajalne dla dziecka. Możliwość włączenia świadomej kontroli nad reakcjami i zachowaniem jest ograniczona ze względu na niedojrzałość tych części mózgu, które są za to odpowiedzialne. Sam komunikat „uspokój się” albo „skoncentruj się na tym, co robisz” nie daje też konkretnej wskazówki, jak to zrobić. Zaproponowanie ćwiczenia oddechowego już tak. Wobec tego korzystanie z dobroczynnej mocy ćwiczeń oddechowych wymaga wcześniejszej praktyki. Warto więc uczynić z nich pewną rutynę i uczyć się ich w spokojnych, komfortowych dla dziecka i rodzica warunkach.

Ewelina Jankowska-Robak

Każdy z nas czasami doświadcza trudnych, nieprzyjemnych emocji, na przykład smutku, lęku czy zdenerwowania. Pomocne są wtedy kojące ćwiczenia oddechowe. Wykonuj te ćwiczenia w dowolnej pozycji, najważniejsze, by było ci wygodnie, a oddech mógł przepłynąć swobodnie. Oczy możesz mieć otwarte lub zamknięte.

Oddech pełen wdzięczności 

Połóż obie dłonie na brzuszku, rozkładając palce szeroko. 

Przez kilka chwil uważnie obserwuj, jak ciało swobodnie oddycha (30–60 sekund). 

Wczuwaj się w te wrażenia z zaciekawieniem. 

Czy oddech jest krótki i szybki, a może jest powolny i spokojny? 

Jeśli oddech jest niespokojny, możesz go spowolnić, licząc w myślach powolutku 1, 2, 3 na wdechu i 1, 2, 3, 4 na wydechu. 

To niesamowite! Nawet jeśli o tym nie myślimy, ciało samo z siebie oddycha! 

Na koniec możesz ciału w myślach podziękować! 
„Dziękuję ci, ciałko, za spokojny oddech”.

Kwiat i płomień

Na początek powolutku weź długi wdech przez nos, wyobrażając sobie wąchanie kwiatka.

Pomyśl o tym, jak ten piękny zapach rozchodzi się po twoim ciele, relaksując je.

A teraz wykonaj długi, powolny wydech przez usta. Niemalże zdmuchujesz płomyk świeczki, ale niezupełnie! Pod delikatnym strumieniem twojego powolnego wydechu płomyk ugina się lekko i przez chwilę tańczy, przynosząc tym radość i poczucie ciepła.

Pobaw się tak kilka chwil, aż ciepło płomyka i piękny zapach kwiatu sprawią, że poczujesz się lepiej.

Na koniec podziękuj oddechowi i wyobraźni, że są twoim wsparciem, gdy tego potrzebujesz.

Karo Tashi

źródło: mindfulkids.pl