Scenariusz zajęć przedszkolnych i szkolnych

Cele główne:

• Zrozumienie i akceptacja uczucia zazdrości.
• Rozwijanie umiejętności radzenia sobie z zazdrością w zdrowy sposób.
• Wprowadzenie dzieci w świat emocji i ich różnorodności.
• Kształtowanie empatii i zrozumienia dla innych.

Cele szczegółowe:

• Dziecko rozpoznaje uczucie zazdrości.
• Dziecko potrafi wyrazić swoje uczucia zazdrości w słowach.
• Dziecko rozwija umiejętność poszukiwania pozytywnych działań w trudnych sytuacjach.
• Dziecko zdobywa wiedzę na temat tego, co może powodować uczucie zazdrości.

Metoda pracy: aktywizująca, słowna, plastyczna

Forma pracy: zbiorowa, indywidualna.

Środki dydaktyczne:

• Plansza z rysunkiem postaci wyrażającej zazdrość.
• Kolorowe kredki, kartki papieru.
• Krótkie opowiadanie o przygodach postaci doświadczającej zazdrości i list od Przyjaciela.
• Plansza przedstawiająca różne sytuacje wywołujące zazdrość.

Wstęp

Drodzy Przyjaciele,

Dziś porozmawiamy o jednym z uczuć, które czasami odwiedza nas wszystkich – o zazdrości. Zazdrość to takie uczucie, które pojawia się, gdy widzimy, że ktoś inny ma coś, czego my również chcielibyśmy mieć. To jest jak troszkę zielony robaczek w naszych sercach, który czasami daje nam sygnał, że czujemy się trochę smutni lub nieco zazdrośni.

Przykładowo, wyobraźcie sobie, że wasz Przyjaciel dostaje nową zabawkę. O, jak wspaniała i kolorowa! Wtedy w waszym sercu może pojawić się taki mały robaczek zazdrości, mówiący: „Chciałbym mieć taką samą zabawkę jak Przyjaciel”. To zupełnie normalne uczucie, a każdy z nas czasem doświadcza zazdrości.

Ale wiecie co? Zazdrość to takie uczucie, o którym warto rozmawiać. Niech to będzie jak skarb ukryty w tajemniczej puszczy. Razem możemy go odkryć! Ważne jest, aby nie trzymać zazdrości w sercu jak małego tajemniczego robaczka, ale zastanowić się, jak sobie z nią poradzić.

Po pierwsze, zazdrość to uczucie, które można nazwać. Możemy powiedzieć: „Czuję się zazdrosny/zazdrosna”, co pomaga nam zrozumieć nasze emocje. Po drugie, ważne jest, aby pamiętać, że zazdrość nie oznacza, że nie lubimy naszych Przyjaciół czy rodzeństwa. To po prostu taki malutki, tymczasowy robaczek, który przemyka przez nasze serce.

A teraz najważniejsze – jak sobie radzić z zazdrością? Możemy próbować dzielić się swoimi uczuciami z innymi – powiedzieć komuś dorosłemu, rodzeństwu czy Przyjacielowi. Razem możemy szukać pomysłów, jak być szczęśliwym dla innych i jednocześnie czuć się dobrze samym sobą.

Pamiętajcie, że każde z uczuć jest jak kolor na tęczy naszych emocji. Razem tworzą piękny obraz naszych serc. Tak więc, gdy zazdrość pojawi się na chwilę, spróbujcie z nią rozmawiać, dzielić się z innymi i szukać pozytywnych pomysłów. Razem z Wami, wszyscy możemy odkrywać tę piękną tęczę emocji!

Bądźcie szczęśliwi i dzielcie się swoimi uczuciami,

Wasz Przyjaciel.

Opowiadanie: „Zagadkowy świat zazdrości”

Była sobie mała hipopotamica o imieniu Hipolina, która mieszkała nad piękną, spokojną rzeką w Zagadkowej puszczy. Hipolina uwielbiała swoje miejsce zamieszkania, gdzie zawsze było cicho, a trawa była zielona i soczysta. Jednak pewnego dnia coś niepokojącego zaczęło dziać się wokół jej okolicy.

Hipolina miała przyjaciółkę, zebrynkę o imieniu Zara, która właśnie przyniosła nową zabawkę – kolorową piłeczkę do zabawy. Hipolina poczuła dziwny dreszcz w brzuchu, a jej serce zabiło trochę szybciej. To uczucie nie było przyjemne i Hipolina zaczęła się zastanawiać, co się z nią dzieje.

Zazdrość pojawiła się nagle, jak tajemnicza mgiełka nad wodą. Hipolina patrzyła na piłeczkę Zary i chciała ją mieć tylko dla siebie. Ale czy to było uczciwe? Czy to było właściwe uczucie? Hipolina była zagubiona.

Wtedy niespodziewanie pojawił się Stary Mruczek, mądry lew, który zawsze znał odpowiedzi na trudne pytania. Stary Mruczek opowiedział Hipolinie historię o tym, jak każde zwierzątko w puszczy czasem czuje się zazdrosne. Jednak ważne jest, aby nauczyć się radzić sobie z tą zazdrością w zdrowy sposób.

Razem z Hipoliną i Mruczkiem wyruszyli na magiczną wędrówkę przez Zagadkową puszczę. Spotkali różne zwierzaki, które miały różne uczucia związane z zazdrością o coś lub o kogoś, i każda z nich znalazła sposób, aby się z nimi uporać.

Na końcu wędrówki Hipolina zrozumiała, że zazdrość to naturalne uczucie, ale ważne jest, aby znaleźć pozytywny sposób na wyrażanie swoich emocji. Postanowiła podzielić się piłeczką z Zarą i razem z przyjaciółką bawić się przy rzece.

Po tym doświadczeniu Hipolina czuła się szczęśliwsza i bardziej zjednoczona ze swoimi przyjaciółmi. Dzięki tej przygodzie nauczyła się radzić sobie z zazdrością, a Zagadkowa puszcza stała się jeszcze piękniejsza.

Nauczyciel opowiadał to opowiadanie dzieciom na zajęciach, a następnie prowadził dyskusję na temat uczuć zazdrości i zdrowych sposobów ich radzenia sobie. Zadania praktyczne, takie jak rysunek emocji i zabawa ruchowa, pomogły dzieciom zintegrować te nauki w sposób przyjazny dla nich.

Temat: „Radzenie sobie z zazdrością.”

1. Wprowadzenie:
   • Krótka rozmowa na temat uczuć. Dlaczego czasem czujemy się zazdrośni? Jakie sytuacje mogą wywoływać uczucie zazdrości? Przyjęcie, że uczucia zazdrości są normalne, ale ważne jest, aby znać zdrowe sposoby radzenia sobie z nimi.
2. Opowiadanie:
   • Opowiedzenie krótkiej historyjki ( „Zagadkowy świat zazdrości”) o postaci, która doświadcza zazdrości w różnych sytuacjach. Dzieci mają za zadanie wysłuchać i zastanowić się, co mogłoby pomóc tej postaci w przezwyciężeniu zazdrości.
3. Rysunek emocji:
   • Poproszenie dzieci o narysowanie swojej twarzy wyrażającej zazdrość. Następnie każde dziecko opowiada, co mogło spowodować takie uczucie i jakie pozytywne działania podejmują, gdy czują się zazdrośni.
4. Zabawa ruchowa: „Skaczące uczucia”:
   • Dzieci, udając różne emocje, skaczą do wesołej muzyki. Na sygnał prowadzącego, każda grupa dzieci musi wymienić się z partnerem tym, co może pomóc im przezwyciężyć zazdrość. W międzyczasie można pytać dzieci o to, jakie pozytywne aktywności lubią robić.
5. Plansza z sytuacjami wywołującymi zazdrość:
   • Pokazanie planszy z różnymi sytuacjami, które mogą wywołać uczucie zazdrości. Dzieci wspólnie wymieniają pomysły, jak można radzić sobie z tymi trudnymi sytuacjami.
6. Ćwiczenie „Wymiana radości”:
   • Przygotowanie kartek z opisem sytuacji wywołującej zazdrość. Dzieci w parach wymyślają, co można zrobić, aby stworzyć radosne chwile w danej sytuacji. Następnie każda para prezentuje swoje pomysły.
7. Plansza „Zazdrość kontra Współpraca”:
   • Przedstawienie dwóch scenariuszy: jeden, w którym postacie są zazdrosne i współpracują, drugi, w którym postacie współpracują, aby osiągnąć wspólny cel. Dzieci są zachęcane do rozmowy na temat różnicy między zazdrością a współpracą.
8. Praca plastyczna „Kolorowa tęcza przyjaźni”:
   • Dzieci rysują tęczę, na każdym łuku pisząc, co można robić, aby być dobrym przyjacielem i unikać zazdrości. Każdy kolor tęczy reprezentuje inny pozytywny aspekt przyjaźni.
9. Podsumowanie:
   • Krótka rozmowa o tym, co dzieci dziś nauczyły się na zajęciach. Wspólne podsumowanie i przypomnienie, że uczucia zazdrości są normalne, a radzenie sobie z nimi w zdrowy sposób jest ważne.
10. Zadanie:

• Poproszenie dzieci, aby podzieliły się z rodzicami tym, co dzisiaj robiły na zajęciach i jakie pomysły mają na radzenie sobie z zazdrością w domu.

Scenariusz ten ma na celu pomóc dzieciom zrozumieć swoje uczucia zazdrości oraz rozwijać umiejętności radzenia sobie z nimi w pozytywny sposób. Ważne jest, aby kształtować świadomość emocji i umiejętność wyrażania ich w zdrowy sposób już od najmłodszych lat.