Mówca może być spokojny i czuć się pewnie cierpliwie wyczekując dnia w którym będzie mógł przedstawić swoją historię. Może się też potwornie denerwować i na samą myśl o występie przed drugą osobą tracić ochotę na jedzenie. Tak, czy inaczej osoba przemawiająca zawsze musi się jakoś przygotować do występu. Właśnie dlatego przedstawiam poniżej menu z którego można wybrać sobie składniki procesu przygotowań. Nie trzeba od razu decydować się na wszystkie ale zdecydowanie polecam sięgnąć po przynajmniej 3 albo 4 pozycje, które ułatwią przeprowadzić tą procedurę.
Przygotowanie do premiery opowieści ułatwią następujące sposoby:
- Przywołaj z pamięci główne elementy swojej opowieści. Upewnij się, że masz gotowe pierwsze oraz ostatnie zdanie i, że pamiętasz wszystkie główne punkty historii.
- Wybierz strój. Nie zostawiaj tego na ostatnią chwilę. Sugeruję z wyprzedzeniem przymierzyć to, w co zamierzasz się ubrać, żebyś czuł/a się w tym wygodnie i pewnie.
- Zrób sobie notatki. Zaznacz w nich miejsca w których powinieneś unieść wzrok znad kartki i spojrzeć na publiczność. Powszechna zasada przewiduje, że należy to zrobić co najmniej dwukrotnie podczas czytania każdej strony.
- Wyobraź sobie swoją mowę ciała. Zastanów się, co twoja mowa ciała będzie sugerować odbiorcom podczas opowiadania historii. Co zamierzasz zrobić z rękami? Jaką pozycję zamierzasz przyjąć?
- Wyobraź sobie reakcje publiczności. Wyobraź sobie, jakich reakcji publiczności byś oczekiwał. Wyobraź sobie, że słuchacze patrzą na ciebie, uśmiechają się i z niecierpliwością wyczekują kolejnego zdania.
- Wyobraź sobie jak będziesz się czuł, gdy już opowiesz swoją historię. Co czujesz? Ulgę? Chęć ponownego opowiedzenia tej samej historii? Potrzebę rozpoczęcia prac nad kolejną?
- Wyobraź sobie, jak to będzie tuż przed rozpoczęciem występu. Wyobraź sobie, że siedzisz w fotelu albo stoisz przed pulpitem i próbujesz skupić na sobie uwagę publiczności, a potem zaczynasz mówić.
- Przygotuj się na tiki nerwowe. Co możesz zrobić, żeby nad nimi zapanować? Jeśli na przykład masz skłonność do stukania stopą, spróbuj kilkakrotnie opowiedzieć historię ze stopą tak mocno obciążoną, że aż nieruchomą.
Złowieszcze Pułapki
| Pułapka | Obrona |
|---|---|
| Ulotny pomysł | Zapisuj swoje pomysły. Zrób notatkę na telefonie lub nagraj sobie wiadomość. |
| Niedopracowana Historia | Znajdź czas, żeby dopracować swój pomysł i zastanowić się nad sensem historii. |
| Zwodniczy Pierwowzór | Pierwszą wersję historii należy na jakiś czas odłożyć. Należy ją odrzucić, żeby móc ją udoskonalić. |
| Znikome Szczegóły | Każde opisywane miejsce i każdego bohatera należy scharakteryzować poprzez przypisanie mu szczegółów. |
| Wolny Początek | Zwykle trzeba dać szybko odbiorcy do zrozumienia dlaczego historia jest ważna, żeby się nie wyłączył. |
| Szybkie Zakończenie | Przed zakończeniem historii trzeba dać sobie chwilę na refleksję i nadać jej konkretny sens. |
| Brak Ćwiczeń | Ćwiczenia pozwalają przemyśleć historię i wracać do niej, żeby ją doprecyzować i udoskonalać. |
| Samotna Praca | Przekaż ludziom informację, że pracujesz nad historią, żeby mogli cię wspierać w twoich wysiłkach. |
| Idealna Historia | Historia jest dobra wtedy, gdy osiąga swój cel. Nie da się opowiedzieć historii, która się wszystkim spodoba. |
| Wewnętrzny Krytyk | Nie można zrezygnować z opowiadania historii z powodu zwątpienia i negatywnych myśli. |
autor: Dana Norris
źródło: Storytelling (nie tylko) w Biznesie … MT Biznes, Warszawa 2021
smart-sens.org 