🌟 Czym właściwie jest kosmos?
Dzieci, czy wiecie, co to jest kosmos?
To takie wielkie, ogromne, nieskończone miejsce, które zaczyna się tuż nad naszymi głowami – nad chmurami, tam, gdzie już nie ma powietrza i niebo robi się czarne jak noc.
W kosmosie jest mnóstwo gwiazd, planet, komet i księżyców. To tam znajduje się Słońce, które daje nam światło i ciepło, i Księżyc, który świeci na niebie nocą.
Nasza planeta – Ziemia – też jest częścią kosmosu. To nasz dom wśród gwiazd!
Kosmos można sobie wyobrazić jak wielką przestrzeń pełną tajemnic, gdzie wszystko się porusza: planety krążą wokół Słońca, rakiety lecą w dal, a teleskopy na Ziemi i w niebie zaglądają w jego głąb jak przez czarodziejską lupę.
🌌 Co znajdziemy w kosmosie?
Nauczyciel pokazuje dzieciom planszę lub ilustracje i wyjaśnia:
- Słońce – to ogromna, gorąca kula ognia. Bez niego byłoby ciemno i zimno.
- Planety – każda wygląda inaczej! Mars jest czerwony, Saturn ma pierścienie, Ziemia ma morza i góry.
- Gwiazdy – są jak małe świecące światełka. Niektóre są ogromne i dalekie.
- Rakiety i satelity – pomagają ludziom badać kosmos i przesyłać wiadomości.
- Księżyce – niektóre planety mają ich wiele! Ziemia ma jeden – nasz Księżyc.
„Kosmos jest jak bajka bez końca – pełna światła, tajemnic i piękna, które możemy poznawać małymi krokami każdego dnia.”
— inspirowane słowami Carla Sagana
Ten wstęp możesz przeczytać dzieciom na dywanie przed zajęciami, pokazując im obrazki lub wyświetlając ilustracje – wprowadzisz w ten sposób klimat zachwytu, odkrywania i uważności, który świetnie wpasuje się w dalszy przebieg zajęć.
Temat zajęć: Podróż rakietą w kosmos – poznajemy planety i gwiazdy
Grupa wiekowa: dzieci 4–6 lat
Czas trwania: ok. 45 minut
Obszary podstawy programowej: edukacja przyrodnicza, społeczno-emocjonalna, językowa i artystyczna
Cel ogólny: Rozbudzanie ciekawości dzieci wobec kosmosu oraz rozwój mowy, wyobraźni i myślenia przyczynowo-skutkowego
🌌 Cele szczegółowe:
Dziecko:
- zna podstawowe informacje o planetach i gwiazdach,
- potrafi wskazać Słońce i Księżyc na ilustracji,
- rozwija słownictwo związane z kosmosem,
- uczestniczy w zabawach ruchowych i artystycznych,
- ćwiczy uważność i współpracę w grupie.
🪐 Przebieg zajęć:
1. Wprowadzenie: Co to jest kosmos? (5 minut)
Nauczyciel pokazuje globus i obrazki planet. Pyta dzieci:
„Czy wiecie, co to jest kosmos?”, „Czy ktoś z Was widział kiedyś rakietę albo gwiazdy?”
Pomoc dydaktyczna: ilustracje planet, Słońca, Księżyca.
Nauczyciel mówi:
„21 maja obchodzimy Światowy Dzień Kosmosu – to święto wszystkich gwiazd, planet, rakiet i odkrywców!”
2. Zabawa ruchowa: Startujemy rakietą! (10 minut)
Dzieci ustawiają się w kole. Na sygnał nauczyciela udają start rakiety:
- „3…2…1… START!” – dzieci skaczą w górę z dźwiękiem „wziuuuu!”
- Podczas „lotu” nauczyciel prowadzi narrację: „Lecimy przez mgławice… mijamy Marsa… o, tam świeci Jowisz!”
Zabawa kończy się „lądowaniem” – dzieci przykucają i słuchają dalszej opowieści.
3. Opowieść kosmiczna: „Gwiazdkowe marzenie Zosi” (5 minut)
Krótka bajka opowiedziana przez nauczyciela:
„Zosia marzyła, żeby odwiedzić inne planety. W nocy przyśniła jej się rakieta, która zabrała ją w podróż po Układzie Słonecznym. Spotkała pierścienie Saturna, zatańczyła na Marsie i odpoczęła na księżycu Wenus…”
🌙 Opowieść kosmiczna: „Gwiazdkowe marzenie Zosi”
Zosia była ciekawą świata dziewczynką. Każdego wieczoru siadała przy oknie i patrzyła w niebo, wypatrując gwiazd. Marzyła, by kiedyś polecieć rakietą w kosmos i zobaczyć z bliska te wszystkie planety, o których opowiadała jej pani w przedszkolu.
Pewnej nocy, kiedy zasnęła z głową pełną marzeń, przyśnił jej się niezwykły sen. Stała na łące, a obok niej wylądowała srebrna rakieta z błyszczącymi drzwiami. Wyszedł z niej uśmiechnięty robot i powiedział:
– Cześć, Zosiu! Czekamy na ciebie! Gotowa na podróż po Układzie Słonecznym?
Zosia wsiadła do rakiety, która zaryczała, zatrzęsła się i z hukiem wzbiła się w niebo. W mgnieniu oka znalazła się wysoko, wysoko ponad chmurami, tam gdzie niebo staje się czarne, a gwiazdy świecą jak cekiny.
Najpierw rakieta minęła Merkurego – gorącą i malutką planetę, bardzo blisko Słońca. Potem poleciała obok Wenus, gdzie Zosia odpoczęła na miękkim, księżycowym hamaku rozwieszonym między skałami. Powietrze było tam żółte i pełne światełek jak świetliki.
Na Marsie zatańczyła z robotami w rytm kosmicznej muzyki. Mars był cały czerwony i suchy, ale bardzo wesoły. Zosia skakała w górę jak piłeczka, bo grawitacja była tam słabiutka – czuła się jak balon.
Potem polecieli dalej, aż dotarli do Saturna, który wyglądał jak gigantyczna piłka z obręczami. Zosia aż zaniemówiła z zachwytu – pierścienie świeciły jak tęcza. Miały kolory fioletu, złota i srebra. Leciała wśród nich na latającym talerzu razem z robotem-pilotem.
Zaglądała przez okna swojej rakiety także na Jowisza, największą planetę, gdzie szalała ogromna burza zwana „Wielką Czerwoną Plamą”. Było tam trochę dziwnie, ale bardzo fascynująco!
Na Uranie i Neptunie zrobiło się chłodno i ciemno – to odległe, tajemnicze planety pełne błękitnych wiatrów. Tam Zosia spotkała istoty z lodu, które grały na harfie z kryształów.
Na koniec rakieta zatoczyła wielki łuk i wróciła do domu – na naszą piękną, niebieską Ziemię. Zosia obudziła się w swoim łóżeczku, ale w dłoni miała błyszczący kamyczek – może fragment pierścienia Saturna?
Od tego dnia wiedziała już na pewno: marzenia o kosmosie są jak gwiazdy – nie da się ich dotknąć, ale mogą świecić w naszym sercu przez całe życie.
✨ Propozycje pytań po opowieści:
- Na jakiej planecie najbardziej chciałbyś/chciałabyś wylądować?
- Jak wyglądała rakieta Zosi?
- Czy ktoś z was widział kiedyś gwiazdę spadającą z nieba?
4. Zabawa sensoryczna: Dotknij gwiazdy! (10 minut)
Dzieci siadają przy stolikach i dotykają różnych materiałów:
- folii aluminiowej (gwiazdy),
- brokatu (pył kosmiczny),
- plasteliny (planety).
Tworzą własną „mini-galaktykę” na czarnym papierze.
5. Praca plastyczna: Moja rakieta (10 minut)
Dzieci otrzymują zestawy: rolka po papierze, kolorowy papier, klej, naklejki, brokat.
Każde dziecko tworzy własną rakietę kosmiczną.
Zajęcia kończą się prezentacją prac i wspólnym zdjęciem z „galaktyką przedszkolaków”.
6. Relaksacja: „Kosmiczny oddech” (5 minut)
Leżenie na dywanie z relaksującą muzyką planetarną.
Dzieci zamykają oczy i wyobrażają sobie, że lecą pośród gwiazd.
Nauczyciel prowadzi wizualizację:
„Oddychamy spokojnie… widzimy błyszczące gwiazdy… jesteśmy bezpieczni w swojej rakiecie…”
🌠 Podsumowanie i zakończenie
Nauczyciel pyta:
„Czego dziś się dowiedzieliśmy?”, „Która planeta była najciekawsza?”
Dzieci otrzymują dyplomy „Małego Odkrywcy Kosmosu”.
📌 Materiały do przygotowania:
- czarny brystol, folia aluminiowa, plastelina, brokat
- piosenka: „W układzie słonecznym” (np. Fasolki)
- dźwięki relaksacyjne „space sounds”
- zdjęcia planet (NASA, ESA – do druku)
- dyplomy do rozdania na koniec
FAQ – Najczęściej zadawane pytania
🔹 Dlaczego warto obchodzić Światowy Dzień Kosmosu w przedszkolu?
To doskonała okazja do rozwijania ciekawości świata, nauki przez zabawę oraz budowania wyobraźni dzieci poprzez opowieści i działania plastyczne.
🔹 Jakie kompetencje rozwijają takie zajęcia?
Zajęcia wspierają rozwój językowy, motoryczny, poznawczy i emocjonalny. Uczą dzieci współpracy, słuchania, tworzenia i odczuwania radości z odkrywania świata.
🔹 Czy zajęcia są odpowiednie dla dzieci w spektrum autyzmu?
Tak, zajęcia są multisensoryczne, strukturalne i z rytmem przewidywalnym. Element relaksacyjny oraz możliwość pracy indywidualnej sprzyjają dzieciom neuroatypowym.
smart-sens.org 