Zabawy logorytmiczne

By umilić Wam czas spędzany ze swoimi dziećmi w domu, przedstawiamy Wam kilka ciekawych zabaw logorytmicznych, które pozwolą Waszemu dziecku rozwinąć swoje umiejętności językowe, ruchowe a także słuchowe. Mowa czynna i bierna dziecka, niezależnie na jakim etapie rozwoju, kształtuje się szybciej jeśli uczymy jej się wykorzystując wszystkie dane nam zmysły.

To właśnie logorytmika daje nam takie możliwości, gdyż jest połączeniem rytmiki z terapią logopedyczną, na którą składa się szereg ćwiczeń muzyczno – ruchowych, oddziaływających na płaszczyznę wzrokową, słuchową, słuchowo-ruchową oraz ruchową, przeznaczonych dla dzieci z zaburzeniami mowy, z wadą słuchu i wzroku, a także dla dzieci które nie komunikują się jeszcze werbalnie z różnych powodów. Zaznaczyć należy, iż na jej skuteczność nie ma wpływu rozwój intelektualny czy ruchowy dziecka, jak również słuch muzyczny czy jego brak. W prowadzonych ćwiczeniach muzyczno-ruchowych najważniejszy jest rytm. Zastosowane podczas zajęć ćwiczenia muzyczno-ruchowe, ćwiczenia słowno-ruchowy czy swobodny ruch, który prócz muzyki, stanowi w logorytmice jeden z głównych motywów ćwiczeń, dają możliwość pracy wszystkim dzieciom niezależnie od występujących u nich deficytów rozwojowych.
Logorytmika to doskonały i niezwykle przydatny zestaw ćwiczeń kształtujących umiejętności językowo – słuchowo – ruchowe dziecka:

  1. Masaż pleców – rodzic i dzieci w parach. Jedno klęka, podpierając się rękami o ziemię, pozwalając głowie swobodnie zwisać. Drugie klęka z boku.
    • Delikatnie kładzie ręce na plecach partnera.
    • Najpierw uderza rękami, jakby były ciężkim zwierzęciem, to tu, to tam…
    • Następnie ręce są galopującym koniem…odgłosy: ihaha lub kląskanie
    • Potem ogromnym wężem….odgłos syczenia: ssssss
    • Następnie człapie rękami jak ciężka gruba gęś chodząca po podwórku…odgłosy: gę gę
    • Teraz plecy partnera są bębenkiem. Palce uderzają lekko, miękko, najpierw wolno, a potem szybciej…odgłosy: bam, bam, bam
    • Potem zamieniacie się rolami.
  2. „Kalendarz pogody” – odtwarzanie rytmu za pomocą umownych słów. Dzieci patrząc na tablicę i zaznaczone na niej znaki – symbole pogody, wypowiadają odpowiednio słowa: kap (kropla deszczu), ra ta ta(błyskawica), szszsz (wiatr), ach(słońce), och(chmura). Symbole pogody tworzą pewien rytm.
  3. Zabawa słuchowa – Wiewiórki do dziupli – Rodzic rozdaje dzieciom klocki i prosi, by każde z nich wybrało inne miejsce w sali i ułożyło klocek, który będzie symbolizował dziuplę- dom. Dzieci – wiewiórki spacerują pomiędzy domkami w rytmie podanym na bębenku. Po ustaniu rytmu, każde z nich wraca do swojego klocka i wykonuje po dwa wdechy i wydechy nosem przy otwartych ustach z językiem ułożonym na podniebieniu górnym. Następnie nie zmieniając układu narządów mowy, przełyka ślinę. Zabawę powtarzamy dwukrotnie.
  4. Zabawa słuchowa – Gazetowe głosy. Rodzic rozdaje uczestnikom zabawy gazety. Kierujący zabawą pyta czy znają ”gazetowe głosy”. Proponuje ćwiczenie „sprawnych uszu”. Demonstruje następujące dźwięki: pocieranie kartki o kartkę, potrząsanie kartkami, uderzanie w kartkę, zgniatanie kartki, rozrywanie kartki. Prosi, aby dzieci powtórzyły z nim czynności, starając się zapamiętać towarzyszące im dźwięki. Po przećwiczeniu odgłosów, uczestnicy zabawy odkładają gazety i zamykają oczy. Rodzic ponownie demonstruje „ gazetowe głosy”, a dzieci odgadują ich nazwę.
  5. „Mały piesek” – wierszyk z pokazywaniem. Rodzic czyta rymowankę, a dziecko może ja powtórzyć lub tylko ilustruje ją ruchem. Dzieci przyjmują pozycję na czworakach.
    Mały piesek kręci głową
    I rozgląda się wokoło. /dz: kręcą głową w różnych kierunkach/
    Macha najpierw prawą łapą,
    Bo ma dziś ochotę na to. /dz: swobodnie wymachują prawą nogą/
    Teraz macha łapą lewą /dz: wymachują lewą nogą/
    I obchodzi wielkie drzewo. /dz: maszerują w koło/
    Wciąż ogonkiem wymachuje, /dz: poruszają biodrami/
    Pięknem świata się dziwuje. /dz: wykonują siad klęczny, kołyszą głową objętą rękami/
  6. „Mucha i wąż” – zabawa dźwiękonaśladowcza. Dzieci biegną po obwodzie koła mówiąc rytmicznie: Mucha bzyczy: bz bz bz; A wąż syczy: ssssssss (przysiadają).
  7. Zabawa ruchowa „Dziwne kroki” – rodzic podaje instrukcję sugerującą dzieciom różnego typu poruszanie się po pokoju, w rytm bębenka lub innego instrumentu, który mamy w domu.
    Chodzimy bardzo wesoło,
    Chodzimy tak, jakbyśmy byli bardzo smutni,
    Idziemy z ciężkim workiem na plecach,
    Idziemy przeskakując z kamienia na kamień,
    Idziemy tak, jak lubimy chodzić.
  8. „Raz mały wróbelek” – wierszyk z pokazywaniem.
    Raz mały wróbelek
    miał mały werbelek
    werbelek wróbelka
    miał mały felerek
    felerek werbelka
    małego wróbelka
    felerek werbelka
    Bęc!
    Na słowo:
    mały -składamy dłonie jak byśmy w nich trzymali piłeczkę
    wróbelek -machamy dłońmi jak skrzydełkami
    werbelek- udajemy że gramy na bębenku
    felerek-strząsamy dłonią jakby coś się do niej przykleiło
    Bęc- klaśnięcie w dłonie

źródło: poradniaszklarska.pl

#arkusze #czytanie #edukacja #ekologia #emocje #godzinawychowawcza #grafomotoryka #integracja #jesień #kodowanie #kolorowanie #kolorowanki #kolory #kreatywność #lato #lekcja #logiczne #logopedia #manualne #matematyka #metoda #mindfulness #motoryka #percepcja #przedszkole #psychologia #rewalidacja #rozwój #ruch #rytm #scenariusz #scenariusze #sensoryka #storytelling #szkoła #toksyczni #umiejętnościspołeczne #uwaga #uważność #warzywa #wiosna #zabawy #zajęcia #zajęciaspecjalistyczne #zwierzęta

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s