O teatrze dla dzieci

Zróbmy Sobie Teatr – Tajemnice teatru

Może nie każdy z was był już w teatrze ale z pewnością każdy z was choć raz w życiu o nim słyszał. Zdajecie sobie sprawę z tego, że w naszej części świata teatr istnieje już od około 2,5 tysiąca lat? To całkiem sporo, prawda? Przygotujcie się na podróż po historii teatru, poszerzcie swoją wiedzę i zaspokójcie ciekawość.

Tajemnica 1. Widzący i Widziany:

Nazwa teatr wywodzi się z języka greckiego. Greckie słowo thea oznacza widzieć. Teatr jest więc miejscem spotkania tego, który patrzy i tego, który jest oglądany, czyli widza i aktora. Chociaż dziś wśród pracowników teatru znajdziemy specjalistów od świateł, dekoracji i kostiumów oraz reżysera i inspicjenta, to pamiętajcie, że mimo wszystko możemy się bez nich obyć. Nie możemy jednak obyć się bez aktora i bez publiczności. Inspicjent może czuwać nad techniczną i organizacyjną stroną przedstawienia ale najważniejsze zadanie nadal spoczywa na aktorze który przyciąga publiczność. Bez aktora i publiczności po prostu nie ma teatru.

Tajemnica 2. Początki Teatru Wiążą Się z Religią:

Może wielu z was to zaskoczy ale sztuka teatralna ma swoje źródło w święcie nazywanym Dionizjami. Były to attyckie święta organizowane w starożytnej Grecji na cześć Dionizosa, boga wina i urodzaju. Podczas obchodów rzeźba boga była dekorowana laurami i ubierana w odświętne szaty. Dionizje właściwe rozpoczynały się od pompe, czyli wielkiej procesji urozmaicanej tańcami i śpiewem, której trasa znajdowała finał w świątyni Dionizosa. Modlitwy odmawiane wtedy przez ludzi miały formę pieśni i hymnów pochwalnych. To one dały początek późniejszym występom aktorów i chórów w przedstawieniach.

Tajemnica 3. Dwie Twarze Teatru:

Trochę trwało zanim teatr nabrał takiej postaci, jaką znamy dzisiaj. Obecnie mamy teatry tańca w których aktorzy tańczą i dramatyczne w których dramatyzują wygłaszając swoje role. Są sceny na których śpiewa się z orkiestrą i takie na których całą treść przekazuje się wyłącznie gestem oraz mimiką twarzy. Jedna kwestia jednak nie uległa zmianie. Teatr ma dwie twarze, czyli tą smutną i tą wesołą. Od dawien dawna na scenie wystawia się albo tragedie albo komedie. Niezależnie od formy spektaklu chcemy obecnych aktorów wysłuchać i czasem popłakać, a czasem się pośmiać.

Tajemnica 4. Teatr Jest Jak Lustro:

Po co ludzie stworzyli teatr, skoro nic się w nim nie dzieje naprawdę? Może dlatego, że w życiu bohaterów danego przedstawienia możemy się przejrzeć niczym w lustrze. Podstawowym celem teatru w starożytnej Grecji było wywołanie katharsis, czyli przeżycie oczyszczenia u widzów przez utożsamienie się z bohaterem, poznanie jego losów oraz tego, jak skończył. Pozwala to uwolnić się od cierpienia, odreagować zablokowane napięcie, stłumione emocje oraz skrępowane myśli i wyobrażenia. Teatr pomaga nam zrozumieć zarówno siebie, jak i innych ludzi oraz porusza serce.

*Inspicjent – to pracownik teatru, który czuwa nad techniczną i organizacyjną stroną.

autor: Natalia Konicz-Hamada

Zróbmy sobie teatr…

Królewskie Łowy

Jeśli lubicie teatr, spróbujcie przygotować przedstawienie dla rodziców i znajomych. Pozostaje już tylko przygotować krzesła dla widowni i podzielić się rolami. Do dzieła!

Król: Poddani! Wzywam was! Trzeba szybko schwytać czas!

Królewna: Po co? Jak? Wszak płynie niczym rzeka…

Król: Nie! Bezustannie ucieka! Chojnie was wynagrodzę…

Królewna: Ja w to, tato, nie wchodzę!

Król: I słusznie, jesteś za mała, byś na czas sieci rzucała. Szczerze wierzę, że czas schwytają moi rycerze.

Rycerz: Nie, królu, ja się boję! Czas skruszy każdą zbroję.

Król: Może z pomocą przyjdą nam wróżki?

Wróżka: Nie, królu, jesteśmy młode, a czas nas zmieni w staruszki!

Pegaz: Ja jestem z krainy Chronosa. Mogę wzlecieć pod niebiosa. Wzbiję się ponad chmury, bo lepiej widać z góry. Zobaczę gdzie się czas chowa i wezmę udział w łowach.

Król: Niech tak będzie!

*Pegaz wzlatuje wysoko. Krąży nad sceną w poszukiwaniu czasu.

Król: To gdzie jest czas?

Pegaz: Wszędzie! To wszędobylski czarodziej. On czyni cuda w ogrodzie, kwiatki zamienia w owoce, dni jasne przekształca w noce, z gąsienicy robi motylka, ze szczeniaczka czyni wilka…

Król: Dość! Każę cię aresztować.

Pegaz: To są królu puste słowa. Nic złego ci nie robię. A czas jest także w tobie, a nawet ci pomaga!

Król: To już chyba zniewaga!

Pegaz: Z dzidziusia, co w kołysce lula, uczynił władcę kraju, króla.

Król: No dobrze, dość tego hałasu! Kończę spotkanie. Nie mam czasu.

autor: Dagna Ślepowrońska

źródło: Małe Charaktery, numer: 10/2022

#arkusze #autyzm #BożeNarodzenie #czytanie #edukacja #ekologia #emocje #godzinawychowawcza #grafomotoryka #integracja #jesień #kodowanie #kolorowanie #kolory #kreatywność #lato #lekcja #logiczne #logopedia #logorytmika #manualne #matematyka #metoda #mindfulness #motoryka #percepcja #przedszkole #psychologia #rewalidacja #rozwój #ruch #rytm #scenariusz #scenariusze #sensoryka #storytelling #szkoła #toksyczni #uwaga #uważność #zabawa #zabawy #zajęcia #zajęciaspecjalistyczne #zwierzęta

Polecam wordpress.com

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s