Codzienne czynności wspomagające rozwój mowy dziecka:

  • Mów do dziecka.
  • Rozmawiaj z dzieckiem, wciągaj w rozmowę, pytaj o zdanie.
  • Staraj się mówić tak, by dziecko widziało twoją twarz i usta, by nie tylko słyszało, co mówisz, ale i widziało, jak mówisz.
  • Jak najwięcej czytaj dziecku.
  • Śpiewaj z dzieckiem.
  • Powtarzaj przy dziecku proste wierszyki.
  • Opowiadaj bajki, rozwijaj wyobraźnię dziecka.
  • Pokazuj dziecku świat, opisuj życie, które dzieje się dookoła, nazywaj czynności, które wykonujesz, przedmioty z otoczenia (np. „Teraz kroję chleb. Teraz smaruję go masłem.”).
  • Motywuj dziecko do mówienia. Ciesz się z najdrobniejszych sukcesów, nawet jeśli wypowiadane przez malucha słowa czy zdania są jeszcze nieporadne lub niezrozumiałe. Niech dziecko wie, że warto się starać.
  • Nie wyręczaj dziecka, nie mów za niego, nie zgaduj jego potrzeb.
  • Zachęcaj dziecko do mówienia, mówiąc spokojnie i łagodnie.
  • Odpowiadaj na pytania, choćby to samo pytanie było ci zadawane na okrągło. Jeśli przestaniesz odpowiadać, dziecko przestanie pytać i straci zainteresowanie światem i mową.
  • Słuchaj uważnie, co dziecko ma ci do powiedzenia. Dziecko musi wiedzieć, że zostanie wysłuchane i że warto podjąć wysiłek mówienia, mimo że łatwiej jest pokazać palcem lub gestem.
  • Zwracaj uwagę na odgłosy otoczenia, staraj się je z dzieckiem naśladować (np. szczekanie psa, dźwięk dzwonka, płacz dziecka, szum wody).
  • Pokaż dziecku, że mówienie jest czymś ciekawym, służy porozumiewaniu się z innymi ludźmi i poznawaniu świata.

Marek Wyłucki

źródło: sptopczewo.wyszki.pl

Zabawne ćwiczenia logopedyczne

Kilka zabawnych ćwiczeń logopedycznych z których korzystamy podczas zajęć w przedszkolach, szkołach, a także
w fundacjach. Dzieci po zajęciach wychodzą uśmiechnięte z poczuciem odnoszenia sukcesu. „Żyrafy z szafy” to tylko fragment tego jak można bawić się np.: w piratów, zwiedzać stare jaskinie lub tańczyć na moście
.

Głośne zegary


A teraz zabawa z zegarkami. Każde dziecko przynosi do przedszkola zegar. Może być bardzo stary, albo całkiem nowy. Tylko budzik, albo kuchenny na ścianę. Wszystkie dzieci biegają po sali i tańczą, a potem biorą do rąk swój zegarek i na odpowiedni sygnał naśladują dźwięk budzika.
Dzyń, dzyń, dzyń.
Potem znowu biegają, tańczą i kołyszą się w takt piosenek, a następnie na sygnał nauczycielki naśladują dźwięk dzyń, dzyń, dzyń. Można dołączyć dźwięk prawdziwego zegara.

Jedzie pociąg


Dzieci ustawiają się w pociąg i maszerują po dywanie. Konduktorem jest dziecko, które ma najsmutniejszą minę. Nawołuje głośno i radośnie inne dzieci, które zaczynają naśladować rączkami koła lokomotywy. Pociąg zatrzymuje się, wszystkie dzieci wysiadają i siadają w kole. Teraz rozpalamy ognisko. Ognisko robimy z przyniesionych wcześniej z jesiennego spaceru gałęzi. Potrzebna nam będzie także czerwona świeczka na baterię, którą
można kupić w „Tanich sklepach”. Wyciągamy śpiewnik i śpiewamy wszystkie najpiękniejsze piosenki kolonijne,
oazowe czy harcerskie, a także te z przedszkola. Potem pociąg rusza dalej w świat. Z tej okazji można dzieci zabrać na wycieczkę prawdziwym pociągiem stacji PKP. To będzie prawdziwe przedstawienie. Świergot ptaków, błękit nieba, jesienne słoneczko smagające noski.

Echo


Zabawa z naśladowaniem głosów i dźwięków


Śpiewamy lub mówimy wierszyk Najlepiej niech to będzie piosenka.
„Dziadek piękną farmę miał” tutaj zamieszczam link: https://www.youtube.com/watch?v=30nw6AtuGiQ
I śpiewamy piosenkę różnymi głosami. Najpierw jak kobiety, delikatnie.
Potem śmiesznie z wypchanymi policzkami.
Potem jak stary dziadek, albo stara babcia.
A na końcu głośno i z uśmiechem.
Do zabawy można użyć różnych rekwizytów.
Dziewczynki chusty na głowę, chłopcy łopatki, grabki, wiaderka i słomkowe kapelusze.
Jakieś śmieszne fartuszki, w które można wcześniej zaopatrzyć się w sklepach.

Prawidłowy tor oddechowy. Laboratorium


Pomoce: kolorowe piórka, wiatraczki, słomki i kubki z wodą, śniegowe kule.


A wszystko dziecko musi wyjmować z zaczarowanego kolorowego pudełka. Robimy laboratorium.
Dziecko biorąc śniegową kulę, dmucha tak, żeby nabrać jak najwięcej powietrza. Wyciągając z kapelusza kolorowe piórka, najlepiej niech będą trochę większe, bo te małe są uciążliwe do sprzątania, unosi je w powietrzu i nie pozwala im opaść na podłogę. Kubki z wodą i jakimś słodkim sokiem służą do robienia bąbelków przez słomkę.
Ćwiczymy w ten sposób prawidłowy tor oddechowy.
Wiatraczki są tak piękne, że dmuchanie na nie, to sama przyjemność.
Może użyć także powiększającego szkła albo lupy.
SŁONIK — Śpiewanki.tv — Piosenki dla dzieci — YouTube

źródło: Izabela Kostun, Ćwiczenia logopedyczne…2021

#arkusze #ASD #autyzm #BożeNarodzenie #ciekawostki #czytanie #edukacja #ekologia #emocje #empatia #integracja #jesień #kolorowanie #kolory #kreatywność #kształty #lato #lekcja #logiczne #logopedia #manualne #matematyka #mindfulness #motoryka #percepcja #przedszkole #przyroda #psychologia #rewalidacja #rozwój #scenariusz #scenariusze #sensoryka #storytelling #szkoła #toksyczni #uwaga #uważność #zabawa #zabawy #zajęcia #zajęciaspecjalistyczne #ZespółAspergera #zwierzęta #ćwiczenia

Polecam wordpress.com

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

%d blogerów lubi to: