Dzień Czekolady w przedszkolu nie musi oznaczać tylko degustacji i słodkiego poczęstunku.

Podczas wakacyjnego dyżuru może stać się świetną okazją do spokojnych zabaw sensorycznych, integracji dzieci z różnych grup i rozwijania komunikacji.

Zwłaszcza wtedy, gdy w jednej sali spotykają się dzieci 3-, 4-, 5- i 6-letnie.

Nie wszystkie dzieci lubią czekoladę.

Nie wszystkie chcą jej dotykać.

Nie wszystkie chcą próbować.

I właśnie dlatego dobry scenariusz na Dzień Czekolady powinien dawać wybór.

Można wąchać kakao.

Można mieszać.

Można liczyć kostki.

Można układać opakowania.

Można obserwować.

Można powiedzieć: „nie chcę”.

To też jest ważna umiejętność.

Dlaczego ten temat sprawdza się na wakacyjnym dyżurze?

Bo jest prosty.

Bo nie wymaga drukowania.

Bo można go zrobić w sali, w ogrodzie albo przy jednym stoliku.

Bo angażuje zmysły: wzrok, węch, dotyk, smak i słuch.

Bo pozwala dzieciom działać na różnych poziomach trudności.

A to jest szczególnie ważne w grupach mieszanych i w pracy z dziećmi z ASD, ADHD, nadwrażliwością sensoryczną lub trudnościami w komunikacji.

12 prostych zabaw na Dzień Czekolady

1. Kakao w pudełku zapachów

Wsyp odrobinę kakao do małego pojemnika.

Dzieci mogą powąchać.

Mogą powiedzieć:

„podoba mi się”

„nie podoba mi się”

„za mocne”

„chcę jeszcze”

Nie poprawiamy odpowiedzi.

Uczymy dzieci rozpoznawania własnych reakcji sensorycznych.

2. Czekoladowe kolory w sali

Dzieci szukają przedmiotów w kolorze:

brązowym,

kremowym,

białym,

ciemnym.

To prosta zabawa ruchowa dla grup mieszanych.

Młodsze dzieci szukają kolorów.

Starsze mogą nazywać odcienie: jasny, ciemny, mleczny, gorzki.

3. Co jest twarde, co miękkie?

Przygotuj:

opakowanie po czekoladzie,

kostkę czekolady,

łyżeczkę,

papierowy talerzyk,

miękką serwetkę.

Dzieci dotykają i porównują faktury.

Dziecko, które nie chce dotykać, może wskazywać palcem albo używać łyżeczki.

4. Czekoladowa fabryka bez gotowania

Dzieci układają na talerzykach własną „czekoladę” z dostępnych elementów:

kawałków papieru,

nakrętek,

klocków,

kredek,

patyczków,

brązowych kartek.

Nie musi być jadalnie.

Ma być twórczo i bezpiecznie.

5. Liczymy kostki

Układamy kostki czekolady lub klocki udające kostki.

Pytania:

Ile jest kostek?

Ile zabierzemy?

Ile zostało?

Kto ma więcej?

To matematyka bez kart pracy.

6. Czekoladowe emocje

Nauczyciel mówi:

„Czekolada jest szczęśliwa.”

„Czekolada jest zdziwiona.”

„Czekolada się rozzłościła.”

Dzieci pokazują miną albo gestem emocję.

Dziecko, które nie chce pokazywać, może wskazać obrazek lub powiedzieć słowo.

7. Mieszamy powoli, mieszamy szybko

Dzieci naśladują mieszanie kakao w kubku.

Najpierw powoli.

Potem szybko.

Potem bardzo cicho.

Potem jak robot.

To świetna zabawa ruchowa i regulacyjna.

8. Czekoladowe „tak” i „nie”

Nauczyciel mówi zdania:

„Czekolada jest zielona.”

„Kakao pachnie.”

„Każde dziecko musi lubić czekoladę.”

Dzieci pokazują kciuk w górę lub w dół.

Przy ostatnim zdaniu warto zatrzymać się dłużej.

Nie. Nie każde dziecko musi lubić czekoladę.

9. Wakacyjna czekolada marzeń

Dzieci wymyślają smak wakacyjnej czekolady.

Może być:

truskawkowa,

arbuzowa,

lodowa,

piaskowa,

deszczowa,

kosmiczna.

Starsze dzieci mogą opowiedzieć, dlaczego wybrały taki smak.

Młodsze mogą narysować.

10. Cichy kącik obserwatora

To bardzo ważny element zajęć.

Nie każde dziecko chce być przy stoliku.

Przygotuj miejsce, z którego można patrzeć.

Dziecko nadal uczestniczy.

Nie musi być w centrum aktywności.

11. Czekoladowa ścieżka ruchowa

Ułóż prostą trasę:

przeskocz przez „kostkę”,

obejdź „kubek kakao”,

zatrzymaj się przy „fabryce”,

zamieszaj w powietrzu.

To dobra aktywność dla dzieci, które potrzebują ruchu.

12. Jedno zdanie na koniec

Na zakończenie każde dziecko kończy zdanie:

„Dzisiaj podobało mi się…”

„Dzisiaj nie lubiłem…”

„Dzisiaj odkryłem…”

„Dzisiaj chcę zapamiętać…”

Nie wymagamy długiej wypowiedzi.

Jedno słowo też wystarczy.

Dostosowania dla dzieci z ASD i SPE

Nie zmuszamy do próbowania.

Nie zmuszamy do dotykania.

Nie komentujemy: „spróbuj, przecież to dobre”.

Dajemy wybór.

Zapowiadamy kolejne etapy.

Pozwalamy odejść od stolika.

Używamy krótkich komunikatów.

Akceptujemy odmowę.

Wspieramy dziecko, które potrzebuje więcej czasu.

Co obserwować podczas zajęć?

Czy dziecko komunikuje swoje preferencje?

Czy potrafi odmówić?

Czy wybiera aktywność?

Czy współpracuje z innymi?

Czy czeka na swoją kolej?

Czy toleruje zapach, dotyk lub obecność materiału?

Czy potrzebuje przerwy?

Czy potrafi wrócić do aktywności po krótkim odpoczynku?

Najważniejsza myśl dla nauczyciela

Dzień Czekolady nie musi być słodkim chaosem.

Może być spokojnym, prostym i bardzo wartościowym doświadczeniem sensorycznym.

Zwłaszcza wtedy, gdy dziecko nie musi robić wszystkiego tak jak inni.

Bo dobra zabawa sensoryczna…

Zaczyna się od poczucia bezpieczeństwa.